Sonja

Door een besneeuwd en immer winderig IJburg weten ze toch weer de weg te vinden naar de Binnenwaai. De kerkgangers op weg naar het kerkgebouw, waar in deze weken wordt stilgestaan bij het lijden van Jezus. Ik vind dat altijd extra moeilijk, omdat iedere viering immers een moment van vreugde moet bevatten en dat is soms lastig te combineren met de inkeer, die bij deze tijd past.

De Paasvreugde is nog ver weg en dat voel je.

Onder de kerkgangers is ook Sonja. Van de sneeuw en de wind heeft zij geen last, want Connexxion brengt haar iedere zondagochtend. Ze is veroordeeld tot een gemotoriseerde rolstoel en daarnaast tot vrijwel geen enkele handeling in staat. Verstandelijk is ze goed bij, maar ook  haar spraakvermogen is weggevallen.

De kernteamleden moeten veel zorg aan haar besteden en doen dat met overgave.

Hoe verdrietig het ook is, we kunnen nauwelijks met haar communiceren, maar ze wil, aldus de verzorgende staf geen zondag overslaan.

Vandaag nam ik als tekst bij de tweede zondag in de Veertigdagentijd een tekst uit Mattheus.(hfdst.16 vs.15) "Wie ben ik volgens jullie", zo vraagt Jezus.

Naast uitleg koos ik  voor een dialogisch moment tijdens de verkondiging. Dat is het leuke van een kleine groep kerkgangers. Je kunt snel tot een gesprek komen tijdens de preek.

En zo nam ik mij voor om halverwege mijn toespraak de kerkgangers te vragen hoe zij zouden antwoorden op deze vraag van Jezus.

Het is dan altijd verrassend wanneer mensen antwoorden. Vaak zit er iets onverwachts bij. Dat maakt een viering ook altijd spannend.

Zo ook nu.'Maar ditmaal was het Sonja, die zich roerde. Het was moeilijk te verstaan. Maar ze was  niet meer te houden. Ze gebruikte al haar energie om toch een paar woorden uit te spreken. En we konden het tot onze vreugde verstaan: Pasen, belijdenis, zo was te beluisteren en ja hoor met enige hulp kwam het er dan uit:"Wie zeggen de mensen dat Jezus is "En zij vormde met moeite het woord: "Vader"!

Toen ik het herhaalde en van haar woorden een zin maakte, straalde ze:

Het was precies wat ze bedoelde.

Haar spraakvermogen was tot over de grens belast, maar haar ogen spraken alle ontbrekende woorden. Ze straalden in één woord. In haar ogen was het al Pasen .

De Binnenwaai

Gebouw Solid 18
Ed Pelsterpark 2
1087 EJ  Amsterdam

Abonneer op de Nieuwsbrief