Preken voor de koning

030co-crogo kings crown at partymartAan Willem-Alexander, onze nieuwe koning en zijn vrouw, 

Jezus: “…zodat zij één zijn…” (Joh.17: 11).

“Ik reken op u”. Dat was het devies van de paus in 1961 om het kerkvolk te betrekken bij de kerkelijke vernieuwingsgolf, die hij had teweeggebracht.
Paus Johannes XXIII had immers tot ieders verrassing en soms ook verbijstering in januari 1959 het tweede Vaticaans Concilie afgekondigd. In Nederland vormde het de inleiding tot prachtige initiatieven onder de Rooms Katholieke en Protestantse gelovigen.

In de jaren zestig en zeventig groeiden de “oecumenische bomen” tot in de hemel. Het leidde zelfs tot intensieve samenwerking van de Protestantse en de Katholieke Universiteiten in Utrecht in 1969, waarvan ik als student de vruchten plukte. Maar dan komt er de klad in. Vele redenen zijn er op te sommen, waardoor het oecumenisch elan wegvloeide.

Des te verrassender was het dus, dat uw neef, Maurits in 1998 in het huwelijk trad met Marilène en daarbij een oecumenische viering in de Grote Kerk te Apeldoorn wenste.
Het Nederlandse volk was toen getuige van de eucharistie in de Protestantse kerk. Daarbij vormde een hoogtepunt de daad die uw grootmoeder, vergezeld door uw tante, verrichtte door deel te nemen aan die eucharistie.

Ondanks de commotie, die het oecumenisch huwelijk in de beide grote kerkgenootschappen veroorzaakte, reeds vóór de voltrekking van het huwelijk, weerstonden zij de kritiek. U was daarvan van dichtbij getuige. Het kan niet anders of u moet gepopeld hebben om ook deel te nemen, maar reeds toen drukte naar alle waarschijnlijkheid het komend koningschap reeds op u.

 En dan wordt het 2002. U treedt in het huwelijk met Maxima, die van Rooms Katholieke huize is. Nederland deelt uitbundig in uw beider geluk en in Amsterdam laat men zien dat het sinds 1965 ook anders kan.

Ook dan maakt u een keuze, die in de lijn ligt van het optreden van u en uw moeder in 1998 en wordt er geen ruimte gegeven aan de Rooms Katholieke traditie, waarmee uw vrouw zonder twijfel vertrouwd was. En ook nu zullen de beweegredenen hebben samen gehangen met uw positie.
Zeker, de huwelijkspreek van ds. C.A. ter Linden was een prachtige invulling van de bijzondere omstandigheden, waarin met name uw vrouw “verzeild” was geraakt. “Uw volk is mijn volk, uw God is mijn God”. Daarmee werd u, maar ook ons allen iets meegegeven, dat in de lijn mag staan van het woord van Jezus “zodat zij één zijn”.

Zo kan dus juist uw beider verschillende geloofstraditie ertoe leiden, dat ook het Nederlandse volk van u kan leren, wat het betekent elkaar ruimte te geven in de beleving van de diversiteit van het geloof.
Laat u daarin niet weerhouden door uitspraken en gedragingen binnen en buiten de kerkgenootschappen, die afdoen aan de opdracht van Christus te zoeken naar wat ons bindt.

Bij één van de kerstnachtvieringen, die u destijds in Apeldoorn bijwoonde gaf u te kennen getroffen te zijn door de geloofsbelijdenis van abt Ton Baeten, een belijdenis die ik ooit kreeg van een bevriend pastoor.(zie hieronder)
Deze heb ik u toen opgestuurd en hoop erop, dat die nog steeds een ereplaatsje op uw bureau heeft.
Misschien inspireren de prachtige woorden u om zo uw bijdrage te leveren aan de eenheid van gelovigen. Want ook dat was niet alleen een impliciete taak van Willem van Oranje, maar van ons allen.

Om het met de woorden van de toenmalige paus nog maar eens te zeggen:
“Ik reken op u”.   

De Binnenwaai

Gebouw Solid 18
Ed Pelsterpark 2
1087 EJ  Amsterdam

Abonneer op de Nieuwsbrief