Verkiezingsblog

Verkiezing“Vadertje Staat niet meer waar Vadertje stond, Weet vadertje soms zijn plaats niet meer?“

Met dit heerlijke aforisme van Kadé Bruin uit 1975 (sic) wordt naar mijn mening precies aangegeven waar momenteel de schoen wringt.
Wat is de rol van Den Haag nu de betrokkenheid van de Nederlandse kiezer zich op geen enkele wijze verhoudt tot het beleid steeds meer verantwoordelijkheden naar de lokale overheid te schuiven.

Juist nu is het van groot belang de diverse partijen op lokaal niveau de nieren te proeven. Waar plaatselijk de lijsttrekkers hun uiterste best doen zich te profileren en beleid neer te zetten lopen de landelijke politici hun stevig voor de voeten.
En omdat juist daar veel vervreemding bestaat onder het motto “ze doen maar in den Haag” straalt dit rampzalig af op het plaatselijk vlak.

Tijdens het recentelijk gehouden verkiezingsdebat in de Thomaskerk nodigde collega Julia van Rijn, daarin later op voorbeeldige wijze gevolgd door de gespreksleider Wilfred Scholten, de vertegenwoordigers van de diverse politieke partijen uit zich niet in te dekken maar klip en klaar te zeggen waar het op staat.

De avond onderscheidde zich door het goede fatsoen en de correcte wijze, waarop men elkaar tegemoet trad. OK, dus geen vuurwerk, maar ik hoorde mooie dingen. 

Het deed mij goed, dat Rutger Groot Wassink (Groen Links) geregeld zijn inspiratie ontleent aan de socialist dominee Domela Nieuwenhuis. Het deed mij goed, dat eigenlijk alle partijen op de VVD na zich zonder reserve achter de “Vluchtkerkers”stelden. Het deed mij goed dat Arie Slob werd genoemd in zijn verzet richting Teeven. En zo kan ik wel even doorgaan. Jan Paternotte ontpopte zich als een eerlijke en sympathiek debater. Na afloop sprak ik hem “En” vroeg hij,” wat gaat het worden ? ” Ik zei hem, dat ik de PvdA trouw wilde blijven in deze barre tijden. “Nou eens een keer veranderen, kan geen kwaad” zo antwoordde hij. “Is ook goed voor een partij”.

Op de fiets terug naar huis dacht ik hierover na. Thuis herinnerde ik mij een uitspraak van Godfried Bomans: “Ik ben gaan inzien dat het geloof een organisme is dat groeit met de tijd. Blijft het stabiel dan sterft het. Wil het voortleven, dan moet het kunnen veranderen”.

Ik heb nog veertien dagen. Een ding staat vast: Stemmen zal ik, stemmen moet ik. En u en jij toch ook? Het is hard nodig nu “Vadertje Staat niet meer waar Vadertje stond”.

Rob Visser

De Binnenwaai

Gebouw Solid 18
Ed Pelsterpark 2
1087 EJ  Amsterdam

Abonneer op de Nieuwsbrief