Gedachten bij Kerst

Onmetelijkheid

WijzenHet begint zo schattig met die wijzen uit het Oosten. Geleid door een ster. Ontelbaar zijn de kinderen, die teleurgesteld als zij waren geen Jozef, Maria of herder te mogen zijn, de troostprijs van een wijze te kunnen spelen tijdens het kerstspel, als een kostbaar kleinood hun verdere leven meenemen.
De wijzen droegen niet alleen kostbaarheden, zij werden het in de kerkgeschiedenis zelf.

Maar dit alles bleek een fopspeen. Bij het stijgen der jaren bleek van die hele wijze geen snars waar. De Evangelisten zagen dat ook al in en daarom is het alleen Mattheus die ons op dit tedere verhaal trakteert. Daar had hij ook zo zijn theologische redenen voor, maar wanneer wij de leeftijd des onderscheids hebben bereikt interesseert dat de meesten van ons geen zier meer.

Alleen al die ster. Wij blijken groot te groeien in een melkwegstelsel van vele honderden tot duizenden lichtjaren. En of dat al niet genoeg is blijkt dat ons schier oneindige melkwegstelsel slechts een zandkorrel vormt in een heelal, dat meer melkwegstelsels telt dan dat er aan zandkorrels zijn in de Saharawoestijn. Tel uit je winst. Onbewogen horen we dan nog de theorie aan, dat er sprake is van meerdere heelal-len. Ben je gek, dat kan er ook nog wel bij!

Dag; wijzen uit het oosten! De groeten aan de sterren. Is het vreemd, dat voor velen met het sterrenbadwater meteen het kind ook wordt weggegooid?
En daar sta je dan met lege handen. Het verhaal van die herders klopt ook al niet en de hele romantische Kerstsfeer valt aan diggelen, wanneer we ons realiseren, dat september de maand was, dat Jezus werd geboren, want in december zit er er geen herder meer buiten!

Vergeet daarom al die kerkrompslomp maar. Alle kerstparafernalia over boord gezet, houden we een hemels woord over: God schept behagen in mensen. Onder wie Jezus een eerste plaats in neemt. Wij maken het er niet bepaald naar, maar God laat zich niet uit het veld slaan, nu niet en nooit niet. Hij staat aan de kant van mensen, die het niet redden, die het niet zo met zichzelf getroffen hebben, de stille tobbers, de niet begrepenen, de gemarginaliseerden, de uitgeprocedeerden, de verschoppelingen. Mensen, zoals u en ik? Dan wordt het stil. Bedremmeld kijken we elkaar aan. Een geluk hebben we: God houdt ook van zondaars!

Rob Visser

De Binnenwaai

Gebouw Solid 18
Ed Pelsterpark 2
1087 EJ  Amsterdam

Abonneer op de Nieuwsbrief