Jan Marten de Vries

kleinjanmarten

Mijn betrokkenheid bij muziek in de kerk dateert uit mijn vroege jeugd.
Als jongenssopraantje: solo en in het koor bij Bach-cantates.

Het uitkomen van het Liedboek voor de kerken in 1973 heb ik heel bewust meegemaakt. Met het schoolkoor van de middelbare school hebben we in 1975 voor de NCRV-televisie een flink aantal afleveringen van Het lied van de week ingezongen, een programma om mensen de (nieuwe) liederen uit dat Liedboek aan te leren.

Ondertussen speelde ik piano en gitaar in bandjes en schreef ik cabaretliedjes en alles wat los en vast zat voor bruiloften en partijen.

Van 1978 tot 1988 studeerde ik aan het Rotterdams Conservatorium de hoofdvakken piano, compositie en kerkmuziek-koordirectie. Maar ook maakte ik straatmuziek: met een duo gitaar – mondharmonica. Ditmaal speelde ik de mondharmonica…

De vaste lijn die ik hieruit ontdekt heb is de overtuiging dat de scheidslijn tussen ‘hoge’ en ‘lage’ muziek in feite niet bestaat. Het is misschien een laatste vorm van typisch Nederlandse verzuiling. 

Muziek moet wel bruikbaar zijn, maar die bruikbaarheid hangt af van het moment. En ook heb ik geleerd, dat het simpelweg leuk is om te zingen en te spelen. Zelfs op instrumenten die je de week ervoor nog niet kende…

Dat is een mooi gegeven om in De Binnenwaai te werken! Een nieuwe wijk, enthousiaste mensen. Je moet hier niet van de bestaande wetmatigheden uitgaan, maar ze met elkaar telkens opnieuw verzinnen. Amateurmuzikanten spelen ongedwongen naast professionals. (En van die laatste zijn er bijzonder veel op IJburg!).

Het verschijnen van het nieuwe Liedboek in mei 2013 levert nieuwe energie op. Nieuwe en oude liederen. Sommige zo eigentijds, dat je je afvraagt of ze het op de langere termijn wel zullen ‘halen’, omdat ze wel erg veel ‘van dit moment’ zijn. Maar misschien moeten we gewoon alles uitproberen en datgene overhouden wat ons aanspreekt.
IJburg is een mooie plek voor dat uitproberen: ‘Nieuw land, nieuw lied’ zou ik zeggen. Graag ga ik aan de slag. Met instrumenten en zangstemmen.

In een jaar tijd ben ik aardig inge-IJburgerd. En ik woon er niet eens! Ik ken hier nu al meer dan twintig vakcollega’s. Ik heb een kleine lespraktijk, en vorig jaar heb ik met Elena Manevska, de vaste Binnenwaai-pianiste, een mooie cd met luisterliedjes opgenomen, Zie ik jou je bent er niet. Af en toe keert er eens een liedje terug op de zondagochtend.

De Binnenwaai

Gebouw Solid 18
Ed Pelsterpark 2
1087 EJ  Amsterdam

Abonneer op de Nieuwsbrief